به بقیه دروغ میگویم که میترسم. نمیترسم. اما دلم میخواهد ترسیده باشم. دلم میخواهد سرم به سنگ خورده باشد، که خورده، و سراغ ماجرا نروم و به زندگی بیحاشیهام ادامه دهم. اما خونین و مالین شدن سر، ذات مرا تغییر نداده. ذات خوشبین و جستجوگر و کلهخرم را. این است که به همه میگویم چشمم ترسیده، تا بمانم توی رویدروایسی خودم. اما نمیمانم.
برچسب:
نویسنده: نگار میرزاده
برچسب:
نویسنده: نگار میرزاده
من همیشه عاشق آدمهای اشتباه شدم. آدمهای خیلی خیلی اشتباه که باعث آسیبهای بدی برام شدن و هدر شدن عمرم. که بخشیدنشون سختترین کار دنیاست انگار. من یه طرف این قضیهام... شاید من نباید عاشق شم. شاید باید با عقل جلو برم. با جورچین. با هیجان کمتر. بوی تو میآد بیستوپنج سالگی...
برچسب:
نویسنده: نگار میرزاده